Menu główne
Witamy
Nowiny
Artykuły
Szkolenia
Informacje dodatkowe
Nota prawna
Aktualności
Zamów biuletyn






Kanał RSS
Logowanie

14. Wspomnienia, sny, zabawy, wypracowania jako objawy stylu życiowego. Drukuj E-mail
Napisał: Redakcja   
środa, 05 styczeń 2005
Dziewczynka, mająca pięć i pół roku, przebywa wraz z ośmioletnim bratem w dziecińcu. Brat był dawniej nieznośnym dzieckiem i siostra korzystnie się przy nim wyróżniała. Ostatnio brat zmienił się na lepsze, z powodu tej zmiany panuje powszechna radość i chłopiec stał się ośrodkiem ogólnego zainteresowania. Dziewczynka tym samym zostają usunięta w cień, A jest to dziecko pragnące być zawsze ośrodkiem uwagi. Od wychowawczyń żąda, aby ją kochały więcej niż inne dzieci. Po przemianie, która zasyła w bracie, próbuje nawet przejąć jego dawną rolę, by zwrócić na siebie uwagę. Jednej nocy śnią jej się następujące trzy sny: l. Wchodzi na wysoką górę, ale z wierzchołka zrzuca ją jakiś duży chłopiec. 2. Wkłada ubranie kierowniczki dziecińca, musi je jednak zdjąć z powrotem. 3. Wraca do domu, ale matka w międzyczasie umarła. Wszystkie trzy sny przedstawiają nieudane próby odzyskania straconej pozycji. Pierwszy sen jest jasny: brat przeszkadza .jej w zajęciu dobrego stanowiska. Drugi sen to próba wybicia się w dziecińcu, bo tak można rozumieć wkładanie ubrania kierowniczki. W trzecim śnie nadzieje dziewczynki skierowane są ku matce. Wszystkie próby są nieudane, dziewczynka jak widać, nie bardzo wierzy w możność odzyskania utraconej pozycji . Dziewczynka nieśmiała, lękliwa; bardzo pilna, ale pomimo to źle się uczy, bo jest głęboko przekonana, że jest niezdolna. Ponieważ jest wątła, matka jest zawsze o nią pełna troski, co jeszcze pogłębia poczucie niepewności i brak wiary w siebie. Sen dziewczynki: „Po szkole stałam z koleżankami przed bramą i rozmawiałyśmy. Nagle przybiegł mały chłopak i przebiegając obok zerwał mi czapkę z głowy. Z początku osłupiałam na widok tej bezczelności. Potem jednak popędziłam za nim i biegłam jak tylko mogłam najszybciej. Nagle poślizgnęłam się i upadłam jak długa na ulicy. Następnego ranka obudziłam się na podłodze obok łóżka”. A więc dziewczynka we śnie chce się bronić, ale jej się to nie udaje. Robi, co może, ale jej się nie wiedzie. Ona jest niewinna tylko ma pecha. Tak samo jak na jawie. Koleżanka z tej samej klasy dobrze rozwinięta, towarzyska, o prostym, pozytywnym stosunku do życia, miała sen następujący: „śniło mi się, że idę ulicą. Na lewo jest woda i pole, wszędzie dokoła stoją ławki i małe składane krzesełka. Na prawo jest przystanek tramwajowy. Nagle rozpoczyna się ulewa i burza. Wszyscy ludzie chwytają małe krzesełka, ja również, i trzymają je nad głową. Krzesełka te staja się nagle parasolami i idę z tym do tramwaju. Co było dalej, nie pamiętam”. I tu dziewczynka we śnie znajduje się w trudnej sytuacji, ale trudność zostaje szybko rozwiązana. Dziewczynka robi to samo, co inni ludzie, i dobrze na tym wychodzi . Przytoczone sny są stosunkowo proste i łatwe do zinterpretowania. Często napotyka się sny tak zawiłe, że zrozumienie ich wymaga dużej wiedzy i wprawy w analizowaniu. Niezbędna jest znajomość psychoanalitycznej techniki tłumaczenia snów. bo chociaż ostateczna interpretacja zupełnie inaczej wygląda w psychologii indywidualnej, niż w psychoanalizie, to jednak technikę analizowania snów psychologia indywidualna przejęła od psychoanalizy. Oto przykłady zabawy, rzucającej światło na nastawienie psychicznym dziecka: dziewczynka bawi się z dwiema przyjaciółkami w rodzinę. Stale mówi przy tym: "Ojca nie potrzebujemy wcale, powinna być tylko matka, dziecko i służąca". Na zwróconą jej uwagę; że przecież jednak ojciec musi zarabiać na utrzymanie domu, odpowiada: „Służąca zaoszczędziła pieniądze i podaruje je matce”. Widać chęć usunięcia ojca i ostry protest matki. Dziewczynka utożsamia się ze służącą: ona ma pieniądze i potrafi tak samo jak ojciec utrzymać dom. Dziewczynka jest jedynym dzieckiem, do czwartego roku życia była u dziadków; którzy ją bardzo rozpieścili. Teraz nie może się nagiąć do autorytetu surowego ojca . Bogatym źródłem wiadomości o dziecku mogą być swobodne opowiadania, wypracowania szkolne, pisane na dowolny lub umiejętnie podsunięty temat. Oto kilka przykładów, Samorzutnie ułożone opowiadanie ośmioletniego chłopca: „Był sobie pewnego razu mały gołąbek, który chciał sam pofrunąć w świat. Ale wkrótce nie mógł już dalej fruwać, spadł i zabił się...” Autor opowiadania jest to chorowity, nerwowy, nieśmiały, pesymistycznie nastawiony chłopiec. Młodsza siostra przewyższa go siłą fizyczną. Wskutek choroby chłopiec prawie cały rok nie chodził do szkoły; gdy zaczął znów uczęszczać do szkoły, starał się przeziębić, aby pozostać w domu. Widać obawę przed obowiązkiem, życie wydaje się chłopcu najeżone niebezpieczeństwami. Chętnie przesadza wielkość niebezpieczeństw, bo wtedy bardziej usprawiedliwiona jest jego tchórzliwa postawa życiowa . Siedmioletnia dziewczynka, mieszkająca w internacie, opowiada: ,,Pewne dziecko skradło w szkole bardzo dużo pieniędzy. Nauczyciel ukarał je surowo i nie pozwolił mu więcej przychodzić do szkoły. Dziecko przychodziło co dzień przed szkołę i biło wszystkie dzieci, a potem stało się wielkim złodziejem i przestępcą”. Następnego dnia dowiedziano się, że dziewczynka skradła koleżankom pieniądze. Właśnie tego dnia, kiedy opowiadała swoją historyjkę, nauczycielka wykryła w szkole kradzież i mówiła o tym ze sprawczynią. Opowiadanie pozostawało więc w ścisłym związku a rzeczywistością. W opowiadaniu mała sama stawia prognozę: gotowa jest zostać przestępczynią. Dziewczynka jest zdetronizowaną jedynaczką; ma brata o dwa i pół roku młodszego, o którego jest bardzo zazdrosna. Jej trudności wychowawcze datuj się od przyjścia brata na świat. Kradzież jest u niej też odwetem za poniżenie. Oddano ja do internatu, bo w domu nie można sobie dać z nią rady. Po kilku tygodniach przyszła matka razem z bratem, aby zabrać córkę do domu. Widząc wchodząca matkę dziewczynka skradła monetę, chociaż w ostatnich czasach nic nie kradła . Siedmioletnia Andzia i jej pięcioletnia siostra opowiadają sobie przed snem bajki. W obecności ojca, Andzia opowiada następującą bajkę: ,,Był sobie pewnego razu król i królowa; to była królowa, ale to jednak nie była. prawdziwa królowa. Ale teraz musi królowa płakać, bo oni dostali drugie dziecko i król kazał je zabić”. Ojciec pyta, czy czasem król nic mówił żartem o tym zabiciu, na co Andzia: ,,Nie, on kazał je naprawdę zabić”. Sens opowiadania jest taki: bez drugiego dziecka byłoby lepiej. Zgadza się to z sytuacja życiową Andzi. Mała siostrzyczka jest żywa, wesoła i starszą we wszystkim usuwa w cień . W szkole przez umiejętny dobór tematów do wypracowań można częstokroć uzyskać wgląd w życie psychiczne dziecka, w jego przyszłość, jego warunki domowe itp. Oto przykłady takich tematów: Co bym zrobił, gdybym posiadł różdżkę czarodziejską. Czego pragnąłem, gdy byłem mały. Co bym zrobił, gdybym posiadał teraz 100 złotych. Czym chciałbym być w przyszłości. Dziwny sen. Mój ulubiony brat. Co mi się najbardziej podoba w moim przyjacielu. Nasze mieszkanie. O dzieciach z naszego sąsiedztwa. Moja ulubiona zabawa. Mój ulubiony przedmiot szkolny. Jak spędziliśmy w domu Boże Narodzenie (Wielkanoc lub tp.). Jak spędzamy w domu niedzielę. Za co mnie po raz pierwszy ukarano w szkole. Gdy jeszcze nie chodziłem do szkoły... Gdy matka wieczorem kończy robotę... Gdy ojciec był w dobrym humorze... Gdy mój ojciec był jeszcze małym chłopcem... Historia, którą mój ojciec najchętniej opowiada . Itp. Nią każde dziecko opisuje w wypracowaniach rzeczywiste fakty ze swojego życia. A1e nawet zmyślona treść wypracowania może rzucić światło na psychikę, jeżeli temat apeluje do zagadnień związanych ściśle z przeżyciami dziecka. Przyjrzyjmy się na jednym chociażby przykładzie, jak zgodne są różne objawy u jednego i tego samego dziecka. Czternastoletni chłopak, jedyne dziecko, wątły, chorowity od urodzenia, fizycznie pod wieloma względami upośledzony, bojaźliwy, niesamodzielny, do piątego roku bał się sam chodzić po schodach, a do tej pory boi się sam pozostawać w ciemnym pokoju. Sen ma niespokojny, matka musi w nocy do niego wstawać. Bardzo słaby uczeń, niektórzy nauczyciele uważają go nawet za niedorozwiniętego. Ma wiele zalet charakteru: jest spokojny, powabny, staranny, czysty, uczciwy, prawdomówny, punktualny, stara się być wzorowym dzieckiem.

Jedno z pierwszych wspomnień: chłopiec, mieszkający w tym samym domu, spadł ze schodów i potłukł się. (Życie najeżona jest niebezpieczeństwami). Ulubiona zabawa: wilk i owce. Wilk ściga owce, owce chowają się do obory. Chłopiec najchętniej gra rolę owiec. (Niewinnie prześladowany). Ulubione książki: o ludziach, którzy przychodzą na świat z brakami cielesnymi lub duchowymi i pędza potem własny, odrębny żywot. Najpiękniejszy zawód: poeta, pisarz. Ci żyją sami dla siebie w samotności i opisują jaki zły jest świat i jak można ludzi wybawić. (Słowa zamiast czynów). Czym chce być w przyszłości: ogrodnikiem, hodowcą kwiatów w szklanym domu. (Jest to marzenie zawodowe typowe dla nieśmiałych dzieci: ucieczka przed ludami w samotność, na łono natury). Dlaczego nie ma przyjaciół” Bo wszyscy są tacy źli; ten kradnie, tamten kłamie itd.; już woli być sam. (A więc już teraz; ze swymi zaletami zamknął się w szklanym domu.) Sen: wykonał źle rachunek i nauczyciel kazał wytrzeć gumą. Podczas wycierania nauczyciel uderzył go w twarz. Oburzony tą niesprawiedliwością chłopiec udaje się do dyrektora ze skargą na nauczyciela. Dyrektor mówi, że nic nie może poradzić, chłopiec musiałby się udać do sądu. Chłopiec oskarża nauczyciela przed sądem i mówi: „Tym jednym uderzeniem wybił ze mnie wszystko dobre i wbił we mnie wszystko złe”. Jest bardzo rozgoryczony doznana niesprawiedliwością. W rzeczywistości obecny nauczyciel chłopca jest dla niego bardzo życzliwie usposobiony, ale uważa go za bardziej chorego i beznadziejnego, niż na to zasługuje i dał to chłopcu odczuć. Dla chłopca jest to ciężkie poniżenie. Jego obraz świata zbogaca się o jeszcze jedno przykre doświadczenie: nawet życzliwy nauczyciel jest wrogiem!




 

Szkolenia z Recruit.pl Zapraszamy do zapoznania się z ofertą szkoleniową firmy Recruit.pl Czytaj dalej ...